تبليغاتX
خنزل پنزلهای من
خنزل پنزلهای من
دوشنبه بیستم خرداد 1387
زود رفتی
افسرده ، بی پناه ، پریشانحال

افتاده ام بگوشه ی تنهایی

من یکطرف نشسته ام و غمها

استاده اند گرم صف آرایی

در این شب سیاه غم آلود

من هستم و سکوت غم انگیزی

وز این سیاهچال ، نصیبم نیست

جز وای وای شوم شباویزی

 


ای شمع خاموش

ای بخت خفته

ای مرغ عرشی کز پس عمری اسیری

سوی خدا ، با خاطری شاد

پرواز کردی زین قفس، آزاد آزاد

جای تو خالی

پنداشتی آن مهرها را بردم از یاد؟

نه ... این افسانه است

هرگز فراموشت نخواهم کرد

برای رضای عزیز

+ حرف دل 11:36 توسط night lady.