* چاووشي را دوست دارم. نه به خاطر نوع موسيقي اش که گاهي برايم غيرقابل تحمل هم مي شود و نه به خاطر آن صداي دائم جاز توي نت هايش. چاووشي را دوست دارم به خاطر صداي تلخش که وقتي مي شنومش انگار کسي چنگ مي اندازد ميان رگ و ريشه ام ... وقتي که مي خواند:
نمي تونم نمي تونم عزيزم ... خاطره هاي تو رو دور بريزم ...