تو برو با دگران! وای به حال دگران!!!!!!!
مطمئن باش و برو!!
ضربه ات کاری بود!
دل من سخت شکست!
و چه آسان به من و سادگی ام خندیدی!!!
تو برو!!!
برو تا راحتتر!
تکه های دل خود را آرام!
سر هم بند زنم!
در حیرتم از مرام این مردم پست*** این طایفه ی زنده كش مرده پرست* تا هست به ذلت بكشندش به جفا*** تا رفت به عزت ببرندش سر دست
در غریبی ناله ها کردم هیج کس از من یاد نکرد ، در قفس جان دادمو صیّاد آزادم نکرد،ضربه مردم چنان از زندگی سیرم نمود آرزوی مرگ کردم، مرگ هم مرا یاد نکرد.